Vakantie

Ik wandel met onze hond door het bos. Niet zo maar een bos. Dit is een groot uitgestrekt bos in de prachtige Franse Vogezen. Het is nog vroeg in de ochtend en mijn gezin slaapt nog in de tent. Deze momenten voelen magisch. Ik struin door onbekend terrein, tussen de varens en de naaldbomen. Heuvelachtig en eeuwenoude rotsen die begroeid zijn met mos. Een stroompje kabbelt rustig, onze hond Loki drinkt wat van het ijskoude water terwijl ik mijn blote voeten in het beekje zet. Hier had een scene uit Lord Of The Rings zich kunnen afspelen.

Ik snuif de geur[1] van oude natuurwijsheid op. Het ruikt naar mineralisatie, naar compost, naar bodemleven. Onwillekeurig glimlach ik. Het zonlicht dringt langzaam maar gestaag door de warboel van bladeren en takken en bomen. Dit versterkt de geur alleen maar. Het is de geur van voeding voor alles wat leeft in dit bos. Ik realiseer me dat het net zo goed voeding is voor mij. Of noem het inspiratie. Ik trek mijn schoenen weer aan en loop verder.

Inspiratie

Ja, inspiratie. Het inspireert mij mateloos. Ik wandel tussen de reuzen en ik doe nieuwe ideeën op met iedere stap die ik zet. Ik voel me fysiek gezond en mentaal helder. Ik krijg zin om nieuwe projecten aan te pakken. Of beter gezegd; bestaande projecten uit de koelkast te halen. Met iedere stap die ik zet, maak ik nieuwe plannen om nieuwe stappen te zetten.

(Dit vind ik zo lekker aan vakantie. Een nieuwe omgeving ontdekken, nieuwe mensen leren kennen, nieuwe verhalen horen, nieuwe smaken proeven. Een perfecte tijd om lijnen uit te zetten voor de komende periode. Dit proces gaat de hele vakantie door totdat ik bijna zin krijg om weer naar huis te gaan om aan deze projecten te werken.)

Focus

Ik bedenk waar ik graag mijn focus op wil richten. Waar wil ik mijn tijd en energie in steken? Stap stap stap. Mijn gezin en mijn gezondheid staan hierbij op eenzame hoogte. De vakantie voelt mede daarom zo goed. Dat we op vakantie zijn en dat ik een wandeling door het bos kan maken… het staat symbool voor hoe ver we zijn gekomen.

Vervolgens geef ik mijn focus de komende tijd aan het delen van mijn verhaal. Stap stap stap. Concreet ga ik keynotes geven en schrijven. Hier was ik al mee bezig, maar ik verlang naar meer structuur en meer uitdaging. Het besluit is genomen. Hier word ik zo blij van dat mijn ik mijn pas versnel.

Voor ik het weet ben ik weer terug op de camping. Langzaam ontwaakt de rest van mijn gezin. Zij zetten hun eerste stappen buiten de tent. Stap. Stap. Stap.


[1] Even over die geur. Die geur is voor mij ontzettend belangrijk. Ik weet nog heel goed dat ik mijn eerste aardappels oogstte uit mijn moestuintje (met onze middelste zoon Raaf als peutertje naast mij) en de geur van die omgewoelde aarde…. Of de geur van de eerste kropsla die ik afsneed toen ik begon te werken als biologisch tuinder. Die geur van aarde en aandacht. Van groei en voldoening en ambacht…  als ik die geur ruik, krijg ik een gigantische boost. Sommige mensen nemen een borrel of een pilletje; ik steek mijn kop in de composthoop.

Dit bericht delen?
Facebooktwitter

← Previous post

Next post →

4 Comments

  1. ❤️

  2. Oh ja geur… voor mij ook zo belangrijk. Gedurende de eerdte weken van de corona fietste ik hier in de buurt en werd prompt naar mijn jeugd ‘getrokken’ door de schone lucht en de stilte. Ook de geuren in een bos kunnen geweldig zijn. Veel succes maar vooral plezier met de gevonden inspiratie Yvo.

    • Dank Ria voor het delen! Inmiddels zijn we al weer eventjes terug in de routines van alledag, maar de inspiratie lijkt alleen maar meer te worden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *