Dankbaar!

Soms wordt het me te veel. In goede zin bedoel ik. Gisteren stond ik te koken toen er werd aangebeld. Een koerier stond voor de deur met twee enorme dozen van de Ekoplaza. Ik snapte het niet. We doen al maanden geen zaken meer met Udea (bio groothandel achter Ekoplaza) sinds we gestopt zijn met onze tuinderij… maar toen zag ik het. Ik zag de naam van mijn goede vriendin Nadia … het kwartje begon te vallen. Ik opende de dozen en het zat vol met heerlijke groente; butternut pompoen, verse knoflook, aubergine, pastinaak. Maar ook tempeh, tofu, gemengde noten en zelfs voor onze hond Loki een grote zak hondenvoer…. En toen brak ik. Ik stond daar met een spatel in mijn hand (want die had ik niet weg gelegd) keihard te janken. Van blijdschap. Ik werd overspoeld door een golf van dankbaarheid en liefde voor al die mensen om mij (en om ons gezin) heen.

Zo veel hulp!

De tranen staan symbool voor alle hulp die we met ons gezin hebben mogen ontvangen. Het is ongelooflijk. In de tijd dat het zo zwaar was en dat mensen onze kinderen van school haalden zodat Suzette naast mij in het ziekenhuis kon zijn. De mensen die kaarten en berichtjes stuurden (veel kende ik niet eens persoonlijk). De mensen die geholpen hebben met ons fijne huis in Zutphen, de mensen die met zweet op het voorhoofd hebben geholpen met klussen, verbouwen en verhuizen. Iedereen die meeleefde, belangstellend vroeg hoe het ging, ieder kopje koffie dat ik dronk met mensen die ik al jaren niet meer had gezien. Ieder telefoongesprek dat ik had met vrienden. Dit. Dit is volop leven. En ik blij dat ik het mag ontvangen.

Leve de samenwerking!

De hulp en de samenwerking gaat veel verder terug dan voor onze* zware periode. Ik heb altijd veel hulp gekregen bij alles wat ik deed. Ik werd geholpen in de uitvoering van mijn ideeën. In de voorbereiding van Tuinderij Bietenrood werd ik veel gesteund. Mensen namen de tijd om hun kennis en ervaringen te delen. Bovendien kwamen er (letterlijk) tientallen mensen om te helpen met het bedrijf. Sommigen kwamen een dagje schoffelen. Anderen kwamen wekelijks helpen met inpakken van groente.

Deze samenwerking wordt voortgezet, hetzij in andere vormen en in andere projecten. We werken samen aan een mooie wereld, iedere dag weer. Iedere dag doen we ons best. De samenwerking gaat al heel lang terug en blijft bestaan. We vullen elkaar aan, we inspireren elkaar, we houden elkaar kritisch. Door de samenwerking ontmoeten we nieuwe mensen. Ik durf te zeggen dat ieder moment dat we samenwerken die mooie wereld ontstaat. Exact daar op dat moment.

Dit is voor mij van onschatbare waarde. Ik heb zo ontzettend veel inspiratie opgedaan dat mij de kracht gaf om voor mijn droom te vechten. En dat geeft mij opnieuw de kracht om voor mijn dromen te vechten.

*ik praat over ‘ons’ omdat mijn ziekte niet alleen mij aangaat. Het heeft enorme impact gehd op mijn lieve partner Suzette, mijn kinderen en mijn naasten

Dit bericht delen?
Facebooktwitter

← Previous post

Next post →

2 Comments

  1. Wat mooi om te lezen dit……

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *