Dit jaar hebben we de pompoenen voorgezaaid. Bovendien hebben we een nieuw ras uitgeprobeerd: de Amoro. In mei zijn eindeloos veel lege perspotjes zijn gevuld met pompoen zaadjes. Bijna dertigduizend zaadjes in de donkere grond van vier bij vier bij vier centimeter.

Waarom voorzaaien? Nou, hier zijn onze ervaringen: het pompoenzaadje rustig kan kiemen en uitgroeien tot een zaailing. Geen vogels die de zaden eten. Geen onkruid dat in de weg groeit. Geen overmatige nattigheid waardoor het zaadje gaat rotten.

Het uitplanten ging nagenoeg voorspoedig. De plantjes stonden er mooi bij en groeiden als een malle! Ook dit brengt voordelen met zich mee: het schoffelen ging makkelijk omdat de plantjes groot genoeg waren. We konden het makkelijk de baas.

pompoen jong

Uiteindelijk groeide het perceel met de pompoenen snel dicht. De planten hadden alle omstandigheden met zich mee om verrukkelijke vruchten te vormen. En dat hebben ze gedaan. As we speak zijn we met de oogst bezig. Jeetje, wat een opbrengt! Zeker de Amoro heeft het goed gedaan. Het is een niet-rankende pompoen met regelmatig vier of vijf vruchten aan de plant. Nice!

De pompoenen zijn nu al geknipt en in rijen gelegd. We laden ze op in kuubskisten en dan gaan ze de schuur in met de ventilator erop.

pompoenoogst

(alle foto credits gaan naar Wilma!)

Dit bericht delen?
Facebooktwitter